Jeetje wat vliegen de dagen voorbij! Robin (ja mensen: het is een meisje) is alweer 6 weken oud! Ik moet nog echt een nieuw ritme vinden, want nu is het een grote hectiek hier. Ik word gewoon geleefd door mijn dochters, mijn werk, het huishouden en al die dingen die ik mijzelf opleg. Ik doe alles door elkaar en van alles een beetje. Dus voeden en aandacht geven aan aan Janne, terwijl ik een boodschappenlijstje maak en iemand van de zaak aan de telefoon heb om de lopende dingen te bespreken. En vervolgens is het 18.00 uur en bedenk ik me dat we niets in huis hebben, ik geen puf meer heb om met de 2 kleintje naar de winkel te gaan om boodschappen te doen en in ons kleine vriesvakje zitten alleen maar ijsjes, vis (ik wil al maanden Paëlla maken), 2 bakjes met gekolfde melk en vlees voor de BBQ. Na een belletje naar manlief of hij zin en energie heeft om zodra hij thuis is (19.00) nog even boodschappen te doen en snel iets in elkaar te flanzen, kom ik tot de conclusie dat het weer 'take away' wordt. Voor de 3de keer deze week 
.
